Σε ένα υγιεινό περίπατο εξελίχθηκε το σημερινό παιχνίδι απέναντι στον Απόλλων Πατρών, με τους Γουάιτ και Μακνήλ να μπαίνουν από την αρχή δυνατά και να οδηγούν εκ του ασφαλούς την ομάδα στη νίκη. Η καλή ημέρα που βρέθηκαν οι Αμερικάνοι μας έδωσε την ευκαιρία στον Δ.Πρίφτη να μοιράσει τον χρόνο στους παίκτες του έχοντας άπαντες σε εγρήγορση ενόψει της δύσκολης συνέχειας αλλά και κάνοντας συντήρηση δυνάμεων με τους παίκτες που έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην ομάδα. 

Ο Απόλλων δεν κάνει και την καλύτερη χρονιά του στην Α1 αλλά δεν παύει να είναι μια παραδοσιακή μπασκετική δύναμη στο Ελληνικό πρωτάθλημα που δεν μπορείς να την υποτιμήσεις. Η σοβαρότητα και η πειθαρχία που έδειξαν οι παίκτες μας στην άμυνα, η ενέργεια που έβγαλαν στα ριμπάουντ και η συγκέντρωση στην επίθεση δεν άφησαν το παραμικρό περιθώριο στους αντιπάλους μας για αντίσταση με το τελικό +32 να αντικατοπτρίζει σε μεγάλο βαθμό την εικόνα του αγώνα. Τα μόλις 8 λάθη και τα 24 περισσότερα ριμπάουντ (44-20) δείχνουν πόσο σοβαρά αντιμετώπισε ο ΑΡΗΣ μας το σημερινό παιχνίδι. Ο εκρητικός Γουάιτ έκλεψε την παράσταση, την ίδια στιγμή που ο Μακνήλ φόρτωνε με κάθε ευκαιρία το αντίπαλο καλάθι. Γουότερς και Χάγκινς πρόσθεσαν άλλη μια καλή εμφάνιση ενώ και οι Κοέν, Σίμτσακ και Μούρτος έδωσαν λύσεις από τον πάγκο. Θετική μπορεί να χαρακτηριστεί και η παρουσία των "μικρών" Δίπλαρου και Φλιώνη που έστω και χάρη στον τραυματισμό του Ξανθόπουλου φαίνεται επιτέλους να παίρνουν τις ευκαιρίες που δικαιούνται. Σε ένα τόσο ήρεμο απόγευμα ο Δ.Πρίφτης δεν έχασε την ευκαιρία και έδωσε χρόνο και στον συμπαθή Δήμα που απόλαυσε το ζεστό χειροκρότημα του κόσμου αλλά και τα πειράγματα των συμπαικτών του με την λήξη του αγώνα. Παρόλα αυτά έντονος είναι ο προβληματισμός για τη συνεχή αρνητική παρουσία των δύο παικτών που φέτος καλούνται να καλύψουν τη θέση 3... Πελεκάνος και Ζάρας παρόλο που πήραν από σχεδόν 18' χρόνου συμμετοχής ο καθένας δεν μπόρεσαν να βοηθήσουν ούτε στο ελάχιστο την ομάδα και μόνο τυχαίο δεν πρέπει να θεωρείται το γεγονός ότι στο ranking της στατιστικής πήραν αρνητικό βαθμό... Μπορεί η περίπτωση του Ζάρα από την αρχή να αποτελούσε ένα ερωτηματικό αλλά οι συνεχόμενες άσχημες εμφανίσεις του Μ.Πελέκανου σίγουρα πονοκεφαλιάζουν τον Δ.Πρίφτη που βλέπει να μην έχει λύσεις στην θέση 3. Ας ελπίσουμε να είναι κάτι το προσωρινό και σύντομα οι παίκτες να εναρμονιστούν με την υπόλοιπη ομάδα που δείχνει να διανύει περίοδο φόρμας.

Αν και όσο αφορά την μπασκετική του φιλοσοφία αρκετά συχνά διαφωνώ με τον Δ.Πρίφτη παρόλα αυτά ο ρεαλισμός με τον οποίο αντιμετωπίζει την κατάσταση στην ομάδα με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο. Όσο κερδίζει η ομάδα τα πάντα φαίνεται να λειτουργούν τέλεια είπε ο κόουτς και έχει απόλυτο δίκιο. Το θέμα όμως δεν είναι να περιμένουμε πότε θα στραβώσει το πράγμα για να δούμε τότε τι μπορεί να φταίει αλλά παιχνίδι με παιχνίδι να υπάρχει βελτίωση. Σήμερα ο ΑΡΗΣ ίσως και να είχε την μεγαλύτερη διάρκεια σε καλή απόδοση και τα λιγότερα σκαμπανεβάσματα κατά την διάρκεια του αγώνα σε σχέση με όλα τα υπόλοιπα παιχνίδια που έχει φέτος. Και αυτό είναι ένα σπουδαίο επίτευγμα και ένας στόχος που πρέπει να υπάρχει σε κάθε παιχνίδι. Ιδίως στα δύσκολα παιχνίδια που ακολουθούν. Με πάθος, συγκέντρωση και πειθαρχία για 40' δεν φοβόμαστε κανέναν. Τα πάντα μπορούν να συμβούν και σύντομα έρχεται η στιγμή που θα το αποδείξουμε!

ΥΓ. Εντάξει... το να μας μαλλώνουν οι συνΑρειανοί μας για οποιαδήποτε κριτική τολμάμε να κάνουμε είναι κάτι που το έχουμε συνηθίσει. Το να μας την λένε τώρα και "τρίτοι" εκτός της οικογένειας του ΑΡΗ είναι κάτι που μας ξεπερνάει κατά πολύ...